Η αλήθεια για το Άγιον Όρος και τους μοναχούς του (Παν. Γρηγορίου, 2001)

Τύπος της Κυριακής, 10 Ιουνίου 2001

ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ: Με αφορμή μια συνέντευξη για την υγειονομική κάλυψη των διαβιούντων στον Άθω.

Ο κ. Παν. Γρηγορίου, είναι δρ. Νευρολόγος-Ψυχίατρος, διευθυντής του Ψυχιατρικού Τομέα του Γεν. Νομ. Νοσοκομείου Χαλκιδικής.

prisons.jpg3_.jpg

Παρακινήθηκα να γράψω το άρθρο αυτό όταν διάβασα στο ένθετο περιοδικό «Ε» της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» (22.4.01) τη συνέντευξη που έδωσε ο μοναχός Μιχαήλ Χατζηαντωνίου στο δημοσιογράφο κ. Πέτρο Παπαβασιλείου.

Ο λόγος που θεώρησα τον εαυτό μου ως «καθ’ ύλην αρμόδιον» είναι ο εξής: Εδώ και είκοσι χρόνια ασκώ την ιατρική ειδικότητα της ψυχιατρικής, τα τελευταία δώδεκα στην ευρύτερη περιοχή του νομού Χαλκιδικής, όπου κατέχω τη θέση του διευθυντή του Ψυχιατρικού Tομέα του Γενικού Nομαρχιακού Νοσοκομείου Χαλκιδικής, στη δικαιοδοσία του οποίου υπάγεται από πλευράς υγειονομικής κάλυψης και το Άγιον όρος.

Από της θέσεώς μου κατέχω πολύ καλά το επίμαχο ζήτημα (χρήση ψυχοφαρμάκων στο Άγιον Όρος). Επιπλέον, το γεγονός ότι ήδη από το 1974 (τελειόφοιτος τότε της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών) επισκέπτομαι τακτικά το Άγιον Όρος μου επιτρέπει να γνωρίζω καλά πρόσωπα και πράγματα του χώρου. Θα ήταν ασυγχώρητη παράλειψη από μέρους μου απέναντι στο δικαίωμα για αντικειμενική ενημέρωση του αναγνωστικού κοινού, αν δεν παρέθετα τον εποικοδομητικό αντίλογό μου σε απάντηση κάποιων μονόπλευρων απόψεων που δημιουργούν αναληθείς εντυπώσεις.

Καταρχήν, γιατί αποτελεί είδηση ο πομπώδεις τίτλος με το θαυμαστικό, ότι «Στο Άγιον Όρος παίρνουν ψυχοφάρμακα»; Για έναν έμφρονα και αμερόληπτο αναγνώστη έχει την ίδια «πρωτοτυπία» με το ότι «Στο Άγιον Όρος παίρνουν αντιβιοτικά ή αντιυπερτασικά ή αντιρρευματικά φάρμακα». Τα ψυχοφάρμακα είναι κι αυτά φάρμακα, που ανακουφίζουν και βοηθούν τους ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη. Δεν καταλαβαίνω γιατί ειδικά στο Άγιον Όρος οι ψυχικά πάσχοντες δεν πρέπει να παίρνουν ψυχοφάρμακα. Δεν είναι κρίμα να αποκλείονται από τα θεραπευτικά μέσα της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης;

Ο π. Μιχαήλ διαρρηγνύει τα ιμάτιά του: «Δεν ανέχομαι, λέγει, αυτή την κατάσταση». Ισχυρίζεται ότι με προσωπική προσπάθεια μπορεί να θεραπεύσει κάποιος τα ψυχικά του συμπτώματα. Κάτι που ακούγεται καθημερινά μεταξύ των αδαών: «Διώξε μόνος σου το άγχος, βγάλε τη στενοχώρια από την ψυχή σου, ρίξ’ το έξω» κ.λπ. Παρόμοιες απόψεις προέρχονται ή από άγνοια ή από κάποιο ασυνείδητο φόβο απέναντι στην ψυχική πάθηση και τα ψυχοφάρμακα. Αν ήταν αποτελεσματικές τέτοιες συμβουλές, τότε η ύπαρξη ημών των ψυχιάτρων θα ήταν μάλλον περιττή.

Στο ίδιο πνεύμα ανήκει άλλη «σκανδαλώδης αποκάλυψη» που κάνει ο π. Μιχαήλ ότι οι Αγιορείτες επισκέπτονται ψυχιάτρους! Μα τόσο μιαρά όντα είμαστε οι ψυχίατροι, ώστε πας νουνεχής και ενάρετος πρέπει να μας αποφεύγει «ίνα μη μιανθεί»; Αποτελεί αφορμή επαίνου και όχι ψόγου το ότι επισκέπτονται ψυχιάτρους. Αν δεν τα έκαναν, τότε θα έπρεπε να κατηγορηθούν για μεσαιωνισμό και εγκληματική παράλειψη.

1
ο ιερομόναχος Χριστόδουλος.

Αρμοδιότητες

Τονίζω εδώ ότι από κάθε άποψη δεν είναι ορθή η στάση μερικών θρησκευτικών ανθρώπων, ακόμη και πνευματικών, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι όποιος ζει κατά Θεόν δεν πρέπει ποτέ να καταφεύγει σε ψυχιάτρους και ψυχοφάρμακα. Έχουν την άποψη ότι κακώς οι ψυχίατροι αντιποιούνται αρμοδιότητες που ανήκουν αποκλειστικά στο Θεό και στον πνευματικό. Οι Αγιορείτες, ακολουθώντας τη ζωντανή πνευματική τους παράδοση, αποφεύγουν τέτοιες απολυτότητες. Αναγνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ ψυχικού και πνευματικού προβλήματος και θεωρούν ότι, όπως όλες οι ασθένειες, έτσι και οι ψυχικές οφείλονται στην ατέλεια και τη φθορά του μεταπτωτικού ανθρώπου και δεν τις ταυτίζουν με έξωθεν δαιμονικές επήρειες. Είναι δείγμα σοφίας και ευρυχωρίας πνεύματος ο σεβασμός των Αγιορειτών προς την καλή χρήση των αποτελεσμάτων της.

Αν κατάλαβα καλά πάλι, ο π. Μιχαήλ μέσα από τις αντιφάσεις του υπονοεί ότι ο τρόπος της ζωής που επιβάλλεται στους μοναχούς (στρατιωτικοποίηση) είναι αυτός που προκαλεί τα ψυχικά προβλήματα. Επίσης ότι κάποιοι (άραγε σε τι ποσοστό;) που το μετάνιωσαν που έγιναν μοναχοί εγκλωβίζονται στο σύστημα και επειδή εμποδίζονται να εγκαταλείψουν το μοναστήρι ενίοτε αποπειρώνται αυτοκτονίαν ή αυτοπυρπολούνται. Οι ηγούμενοι τότε, για να αποτρέψουν την απόδρασή τους από το Άγιον Όρος, τους χορηγούν ψυχοφάρμακα ώστε να κάμψουν τη βούλησή τους και να τους έχουν άβουλα υποχείρια (ζόμπι…)! Ο ίδιος όμως, φρονίμως ποιών, δεν παραπονείται ότι είχε, και απ’ όσο ξέρω δεν είχε, τέτοια αντιμετώπιση, όταν αποφάσισε να εγκαταλείψει το μοναστήρι του. Αντίθετα απ’ ό,τι ίσως φαντάζονται κάποιοι που δεν έχουν γνωρίσει από κοντά τα πράγματα, ο τρόπος ζωής στο Άγιον Όρος όχι μόνον δεν είναι νοσογόνος αλλά είναι μάλλον ψυχοθεραπευτικός. Αλλού πρέπει να αναζητήσουμε τους εγκλωβισμένους της ζωής, που βιώνουν καθημερινά την απόγνωση, και όχι στο Άγιον Όρος.

Τα αναφερόμενα για τις περίφημες κούτες με το μυστηριώδες περιεχόμενο είναι τουλάχιστον αφελή. Τα μοναστήρια, επειδή δεν λειτουργεί φαρμακείο στο Άγιον Όρος, προμηθεύονται τα φάρμακά τους από φαρμακεία, συνήθως της Θεσσαλονίκης. Οι παραγγελίες φαρμάκων για τις ανάγκες 80-100 ανθρώπων (με μεγάλο ποσοστό ηλικιωμένων) και για χρονικό διάστημα ενός ή δύο μηνών προφανώς έχουν κάποιον όγκο και θα πρέπει να συσκευασθούν καλά σε «κούτες» για να φθάσουν με ασφάλεια στον προορισμό τους. Συνήθως περιέχουν φάρμακα κάθε είδους. Μέρος απ’ αυτά είναι και τα ψυχιατρικά φάρμακα. Ας ρωτήσει όποιος αμφιβάλλει σ’ ένα οποιοδήποτε φαρμακείο, που εξυπηρετεί πληθυσμό 2.000 κατοίκων και ας μάθει ποια είναι η τρέχουσα μηνιαία κατανάλωση ψυχοφαρμάκων και σε ποσοστό επί του συνόλου των φαρμάκων, αλλά και σε απόλυτο αριθμό εμβαλλαγίων (κουτάκια) και ας υπολογίσει περίπου τον όγκο τους. Ας ληφθεί υπόψη ακόμη ότι σημαντικό μέρος των φαρμάκων αυτών καταναλώνεται για τις έκτακτες ανάγκες των πολυπληθών επισκεπτών αλλά και για τις εκατοντάδες λαϊκών που εργάζονται στο Όρος.

BKS.0527010

 

Διαταραχές

Το Άγιον Όρος δικαιούται κι αυτό να έχει τους ψυχασθενείς του. Θα ήταν πολύ αφύσικο αν δεν υπήρχαν, αφού το ποσοστό αυτών που παρουσιάζουν ψυχικές διαταραχές στον ενήλικο πληθυσμό ανά πάσα χρονική στιγμή (επιπολασμός) έχει υπολογισθεί γύρω στο 15% για τους κατοίκους του δυτικού ημισφαιρίου.

Άλλωστε, ως γνωστόν, δεν απαιτείται πιστοποιητικό υγείας για να γίνει κάποιος μοναχός, ούτε πάλι αποπέμπεται από το μοναστήρι του όταν εμφανίσει κάποια σοβαρή ασθένεια. Το Άγιον Όρος δεν είναι εκτός πραγματικότητας χώρος, ούτε φιλοδοξεί να παρουσιάσει προς τα έξω την εικόνα μιας «ελίτ» κοινωνίας, σαν «κάστα» ανατολικών θρησκειών ή γνωστικών ή δεν ξέρω τι άλλο. Η Αθωνική Πολιτεία, το Περιβόλι της Παναγίας, είναι χώρος ανοιχτός, κοινωνικός και γνήσια ανθρώπινος, μια αγωνιζόμενη κοινωνία με πορεία προς το Θεό. Σε μια τέτοια κοινωνία οι ασθενείς έχουν τη θέση τους και μάλιστα τιμητική! Πού αλλού θα δείξουν οι υπόλοιποι, οι υγιείς, την αγάπη τους, την υπομονή τους και τη διακονία τους, αν όχι σε αυτούς που είναι δίπλα τους και τυχαίνει να είναι άρρωστοι;

Δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο π. Μιχαήλ και ο συντάκτης του άρθρου πρεσβεύουν τις λαϊκίστικες αντιεπιστημονικές απόψεις που λένε: «Μην πας σε τρελογιατρό, θα σε αποτρελάνει και θα στιγματισθείς δια βίου» ή «μην πάρεις ψυχιατρικά φάρμακα, είναι ναρκωτικά, θα εξαρτηθείς και θα καταντήσεις φυτό». Τέτοιες θέσεις δεν χρήζουν απαντήσεως, θα ήταν ματαιοπονία.

Η διαπίστωσή μου, ως ιατρού, είναι ότι στο Άγιον Όρος οι ψυχικά πάσχοντες θεραπεύονται πολύ σωστότερα, επιστημονικότερα και αποτελεσματικότερα απ’ ό,τι στον έξω κόσμο. Η μοναστική οικογένεια περιβάλλει με πολύ φροντίδα, αγάπη και ανεκτικότητα τον πάσχοντα αδελφό και δεν φείδεται εξόδων και κόπων για να του εξασφαλίσει την καλύτερη δυνατή θεραπεία και περίθαλψη. Του παρέχεται μια αντιμετώπιση που σπάνια βλέπει κανείς στη σημερινή κοινωνία, με σεβασμό στην ψυχική νόσο, σεβασμό στην ψυχή του πάσχοντος και την αξιοπρέπειά του. Μια αντιμετώπιση που διασώζει τον αυτοσεβασμό του αρρώστου. Αξίζει να διευκρινισθεί ότι σε καμιά περίπτωση δεν εμπλέκονται αναρμόδιοι στη θεραπευτική διαδικασία. Ακολουθείται η υποδεικνυόμενη από τον ειδικό θεράποντα ιατρό φαρμακευτική αγωγή, η οποία συνταγογραφείται με ευθύνη του αγροτικού ιατρείου Καρυών. Αλλά και στη συνέχεια, η χορήγηση των φαρμάκων και η εκτίμηση της κλινικής πορείας του ασθενούς δεν γίνεται από τυχάρπαστους μοναχούς. Στα περισσότερα μοναστήρια υπάρχουν πάνω από ένας μοναχοί-ιατροί με μεγάλη εμπειρία, οι οποίοι με έχουν καταπλήξει με την επιστημονική τους επάρκεια και ενημέρωση. Η μακροχρόνια πορεία των ψυχικά ασθενών μοναχών του Αγίου Όρους είναι πολλές φορές καλύτερη από εκείνη που έχουν οι ψυχασθενείς στον κόσμο, όπου ευτελίζεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια με τον εγκλεισμό στα ψυχιατρικά άσυλα ή τις λοιδορίες των συγχωριανών τους.

Ο παραλληλισμός, που απρόσφορα παραθέτει ο π. Μιχαήλ, των μαστουρωμένων με χασίς βεδουίνων με τους μοναχούς του Αγίου Όρους, αν δεν αποτελεί ατυχή φραστική υπερβολή του, τον εκθέτει επικίνδυνα… Ίσως θα άξιζε, πριν από τη δημοσίευση της συνέντευξης, να τεθεί το κείμενο υπόψη ενός ψυχιάτρου (της εμπιστοσύνης της εφημερίδας) με το ερώτημα αν ευσταθούν επιστημονικά οι αναφερόμενοι ισχυρισμοί. Είμαι βέβαιος πως θα συμφωνούσε μαζί μου ότι πρόκειται για συνήθεις αντιψυχιατρικές απόψεις απαιδεύτων ανθρώπων.

b3450

Σκανδαλολογία

Αναφορικά ως προς τα περί «βιτρίνας», το Άγιον Όρος δεν διατείνεται ότι είναι μια κοινωνία τελείων ανθρώπων. Όπως άλλωστε υπογραμμίζει (αναιρώντας στην ουσία όλα τα προηγούμενα) στην τελευταία παράγραφο της συνέντευξης ο π. Μιχαήλ: «Η πλειοψηφία των μοναχών είναι πολύ καλά παιδιά! Τα αγαπάς, σε κοιτάζουν με καθαρή ματιά. Υπάρχει κι ένας πολύ μικρός αριθμός μοναχών που δεν έχουν καθαρή καρδιά…». Εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα, προς τι η σκανδαλολογία όλης της υπόλοιπης συνέντευξης; Δεν μας διευκρίνισε από την αρχή ότι ομιλούσε για ελάχιστες εξαιρέσεις! Μας άφησε να νομίζουμε ότι τέτοια είναι η εικόνα του Αγίου Όρους γενικά. Ποια είναι, κατά τον π. Μιχαήλ, η πραγματική και αντιπροσωπευτική βιτρίνα του Αγίου Όρους; Οι 5-10 συμπαθέστατοι ψυχικά ασθενείς, οι 5-10 ατακτούντες και ο αυτοπυρποληθείς; Δεν αδικούμε έτσι τους 2.000 αγωνιζόμενους μοναχούς που ζουν αφανώς με άσκηση, καθαρότητα βίου και σκληρή εργασία, χαρούμενοι και φυσιολογικοί;

Θλιβόμαστε βλέποντας τις εξαιρέσεις να γενικεύονται, το σφάλμα του ενός να μεγεθύνεται και να διατυμπανίζεται και την αρετή των πολλών να αποσιωπάται. Το γνωρίζουν οι αγιορείτες και είναι φυσικό και επιβεβλημένο να λαμβάνουν τα μέτρα τους. Τους κατηγορούμε για υποκρισία, επειδή προφυλάσσονται; Ποια οικογένεια θα παρεδίδετο εκούσια σε πάνδημο διασυρμό και διαπόμπευση διαλαλώντας δημόσια το παραστράτημα της κόρης ή του γιου; Προστατεύοντας την υπόληψη του προσώπου που έσφαλε, αλλά και της οικογένειας, από τη χλεύη της αδηφάγου δημοσιότητας, έχουμε ελπίδες να γιατρέψουμε τις πληγές, αλλιώς «έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης». Το Άγιον Όρος είναι μια κοινωνία γνήσιας αγάπης, όπου οι σφάλλοντες και αμαρτάνοντες ούτε εξοστρακίζονται, ούτε διαπομπεύονται, ούτε λιθοβολούνται. Θάλπονται και σκεπάζονται ως πάσχοντες αδελφοί και οικονομούνται με συμπάθεια και πνευματική αντιμετώπιση ώστε να παρακινηθούν «εις μετάνοιαν και να έλθουν εις σωτηρίαν».

Με λύπησε η συνέντευξη του π. Μιχαήλ. Κατηγορεί, ελαφρά τη καρδία, αγίους ανθρώπους, ταπεινούς και αφανείς στο ευρύ κοινό, αλλά καταξιωμένους στην καρδιά όσων τους εγνώρισαν ότι δήθεν «προέβαλαν εαυτούς ως χαρισματικές προσωπικότητες» για να αιχμαλωτίσουν ψυχές! Δεν μπορώ να μην υπομειδιάσω! Είναι κρίμα για ένα μοναχό να παραδίδει τους αδελφούς και πατέρες του θύματα στον Μολώχ της δημοσιότητας με αντάλλαγμα τα αργύρια της αυτοπροβολής και τον τίτλο τιμής του «απομυθοποιητή» και του «τολμηρού παραδοξολόγου» που δήθεν τα λέγει όλα έξω από τα δόντια! Η μοναχική ζωή ξεκινά με υποσχέσεις υπακοής, ταπείνωσης και αφοσίωσης στην αδελφότητα. Η αυτοπροβολή και η αυταρέσκεια δεν περιλαμβάνονται σε αυτές. Ψάχνοντας πάντως το βαθύτερο «γιατί», θα έλεγα ότι η θέση του π. Μιχαήλ απέναντι στα αγιορειτικά, ερμηνευόμενη ψυχοδυναμικά, επέχει θέση προσωπικής απολογίας.

Τελειώνοντας, θέλω να καθησυχάσω και να χαροποιήσω όσους ίσως ταράχτηκαν διαβάζοντας το δημοσίευμα του «Ε». Όχι! Δεν είναι το Όρος «στρατόπεδο συγκέντρωσης», ούτε κάποιο «ψυχιατρείο» αντιφρονούντων. Δεν έχουν θέση εδώ οι Κασσάνδρες και οι εμφανιζόμενοι ως καλοπροαίρετοι μοιρολογούντες… Το Άγιον Όρος δεν έχασε τη «ρότα» του, δεν βυθίζεται! Συνεχίζει να αρμενίζει σωστά, όπως το κάνει αιώνες τώρα. Για περισσότερα από χίλια χρόνια οι κωπηλάτες στέκουν άγρυπνοι νύχτα-μέρα στο κουπί τους. Το τιμόνι το κρατάει γερά η Καπετάνισσα, η Κυρία του Όρους, και η πυξίδα του δείχνει σταθερά τη Βασιλεία του Θεού. Όχι μόνον δεν ναυάγησε, αλλά αντίθετα: περισυλλέγει ναυαγούς!

51edd305-8b27-4b69-8ce9-93e4666af83c_3

Απάντηση μοναχού Μιχαήλ στην επιστολή

Αρχική σελίδα | Χάρτης | Βιβλία | Εξώφυλλα ]

 

Persistent Frontal Suture: A miracle exclusive to Orthodox Clergymen?

Scott Nevins Memorial

NOTE:  The frontal suture is a dense connective tissue structure that divides the two halves of the frontal bone of the skull in infants and children. It usually disappears by the age of six, with the two halves of the frontal bone being fused together. It is also called the metopic suture, although this term may also refer specifically to a persistent frontal suture. In some individuals the suture can persist (totally or partly) into adulthood, and in these cases it is referred to as a persistent metopic suture. The suture can either bisect the frontal bone and run from nasion to bregma or persist as a partial metopic suture (see image of frontal bone) (where part of the suture survives and is connected to either bregma or nasion) or as an isolated metopic fissure. Persistent frontal sutures are of no clinical significance, although they can be mistaken for…

View original post 1,135 more words

Chrisanthos Arvanitakis: Hieromonk, Construction Worker, Corporate Agent

Scott Nevins Memorial

Hieromonk Nektarios (Chrisanthos) Arvanitakis is originally from Toronto, ON. He went to Arizona to become a monk in 1996, with the blessing of his mother, Antonia. His younger brother, Nikos, went down to Arizona in the 2000s to become a monk. Antonia was at one time a spiritual child of Geronda Joseph in Picton, ON, but afterwards switched to Geronda Paisios.

Hieromonk Nektarios (Chrisanthos Arvanitakis), originally from Toronto, Canada. Hieromonk Nektarios (Chrisanthos Arvanitakis), originally from Toronto, Canada.

Fr. Nektarios is listed at:

  • 1797 N. Cochise Stronghold Rd., Cochise, AZ 85606-8650 [Phone # 520-826-3128]
  • 110 N. Cholla, Coolidge, AZ 85128-9035 [No phone #]
  • 4784 N St. Joseph’s Way, Florence, AZ, 85132
  • He also has an unlisted address in Scottsdale, AZ.

2001

Fr. Nektarios is both president and director of the Dormition of the Theotokos Monastery.

Dormition of the Theotokos Greek Orthodox Monastery in Cochise Stronghold, 2006 Dormition of the Theotokos Greek Orthodox Monastery in Cochise Stronghold, 2006

Dormition of the Theotokos Greek Orthodox Monastery, Inc., is an Arizona Non-Profit filed…

View original post 862 more words

Love Bombing in the Monasteries

Scott Nevins Memorial

Love bombing is an attempt to influence a person by lavish demonstrations of attention and affection. The phrase can be used in different ways. In the monasteries, love bombing takes on its own unique meaning as will be shown below.
Psychology professor Margaret Singer popularized the concept, becoming closely identified with the love-bombing-as-brainwashing point of view.[1] In her 1996 book, Cults in Our Midst, she described the technique:
As soon as any interest is shown by the recruits, they may be love bombed by the recruiter or other cult members. This process of feigning friendship and interest in the recruit was originally associated with one of the early youth cults, but soon it was taken up by a number of groups as part of their program for luring people in. Love bombing is a coordinated effort, usually under the direction of leadership, that involves long-term members’ flooding recruits and newer…

View original post 1,376 more words

Philotheou Monastery’s Battle for the Underground Parking Lot at the Square Mall (Translated from Greek newspaper articles)

Scott Nevins Memorial

The underground car park in the “Square” shopping mall on King Heraklion 38. The underground car park in the “Square” shopping mall on King Heraklion 38.

NOTE: The abbot of Filotheou, Geronda Nikodemos, is a spiritual child of Geronda Ephraim in Arizona, and still under obedience to him. Technically, the role of an abbot or abbess in Geronda Ephraim’s family is one of “ambassador.” Though they run the monastery, it still belongs to Geronda Ephraim and is under his direction, since the abbots and abbesses are under obedience to him. Geronda Ephraim has the final say in all things and he can override his abbots and abbesses in anything. As a rule, any big project or undertaking usually needs a blessing first. Or, if the abbot or abbess has free reign in certain areas and don’t need to ask permission, by right they would still ask Geronda Ephraim to bless the project to go smoothly. Thus, an undertaking like this business deal would…

View original post 1,455 more words

The Marble-King John (Theologoumena of Geronda Ephraim)

Scott Nevins Memorial

Elder Ephraim says that when the Greeks take back Constantinople, 33 years of prosperity will pass and then full apostasy will start and the Antichrist will rule.

Elder Ephraim reveals that it is not yet the epoch of the Antichrist’s government and that there are still prophecies that have not happened, such as the 33 year reign of the sleeping marble King, John, after the 3rd world war and the capture of Constantinople.

Geronda Ephraim of Arizona. Geronda Ephraim of Arizona.

Elder Ephraim speaks about this event on various cassettes:
“There is a sleeper General named John who the Archangel Michael will then indicate to Christians that he will reign now. He will indicate the place to them with his finger and they will call him to lead and reign over the Greek Orthodox people. And this will happen!
“Years ago there was an [Old Calendarist] Archpriest named Hierotheos on Mount Athos. He came…

View original post 1,612 more words